Imbir
Jego pikantnym, przypominającym korzenie, kłączom, kucharze świata zawdzięczają nazwę "przyprawy korzenne".Imbir lekarski, z którego kłączy pozyskuje się przyprawę zwaną imbirem, jest jedną z niewielu roślin, które znane są tylko jako rośliny uprawne i których nigdy nie odnaleziono w stanie dzikim. Ciężko też określić, kto pierwszy zaczął z nich otrzymywać aromatyczną przyprawę. Wiadomo, że od bardzo dawna używano jej w Chinach, a stamtąd rozprzestrzeniła się także na Bliski Wschód. Do Europy trafił dzięki arabskim kupcom w okresie wojen krzyżowych, kiedy waleczni rycerze podczas swych dalekich wypraw odkrywali też inne, nie tylko wojenne oblicze, swoich oponentów.Imbir używa się i używało do wytwarzania piwa imbirowego, a także wypiekało się pieczywo i ciasta z jego dodatkiem. Plotka głosi, że z okazji narodzin carewicza Piotra Wielkiego, jego ojciec car otrzymał sto bochenków imbirowego chleba, wypieczonych w kształcie cesarskich orłów.Ciekawostką jest także to, że imbir jako jedyna przyprawa daje się transportować jako kwiaty - z otrzymywanych z nich nasion zakładano w czasach odkryć geograficznych wielkie plantacje na Karaibach.
Przyprawy i nie tylko.